Kości tworzą szkielet, który nadaje ciału kształt, zapewnia mu stabilność i stanowi podporę dla całego organizmu. Chronią ważne narządy wewnętrzne, takie jak mózg, serce i płuca. Współpracując z mięśniami i stawami, umożliwiają wykonywanie ruchów. W ich wnętrzu znajduje się szpik kostny, odpowiedzialny za produkcję komórek krwi. Kości pełnią także funkcję magazynu minerałów, zwłaszcza wapnia i fosforu, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu.

 W dalszej kolejności warto przyjrzeć się poszczególnym odcinkom kręgosłupa.

Kręgosłup dzieli się na pięć odcinków:
• szyjny (7 kręgów szyjnych, C1–C7),
• piersiowy (12 kręgów piersiowych, Th1–Th12),
• lędźwiowy (5 kręgów lędźwiowych, L1–L5),
• kość krzyżową,
• kość guziczną.

Kręgi szyjne

Odcinek szyjny wiąże się z komunikacją oraz zagadnieniem kontroli. Jest to obszar, który umożliwia zachowanie czujności i obserwację otoczenia. Łączy głowę z resztą ciała, odzwierciedlając relację pomiędzy tym, co myślimy, a tym, co robimy. W tym obszarze mogą zapisywać się doświadczenia związane z podporządkowaniem, „pochyleniem głowy” wobec autorytetu. Mogą się tu również przejawiać odczucia związane z brakiem sprawiedliwości lub niemożnością wyrażenia własnego stanowiska.

Odcinek piersiowy

Odcinek piersiowy jest najgrubszym i najmniej ruchomym odcinkiem kręgosłupa. Z każdym kręgiem połączona jest para żeber, które wspólnie tworzą klatkę piersiową — strukturę ochronną dla narządów niezbędnych do życia, takich jak serce i płuca. Odcinek ten składa się z 12 kręgów, z których każdy posiada zarówno określoną funkcję anatomiczną, jak i własne odniesienie do określonych niezmienników psychobiologicznych.

Odnosi się m.in. do obszaru serca, a więc do tematów miłości, terytorium, domu i relacji z najbliższymi. 

Odcinek lędźwiowy

Odcinek lędźwiowy jest powiązany z układem pokarmowym, moczowym i rozrodczym, a więc obejmuje tematykę związaną z funkcjonowaniem tych narządów. Przede wszystkim wiąże się z obszarami wsparcia materialnego, poczucia bezpieczeństwa egzystencjalnego, pieniędzy, przetrwania oraz relacji rodzinnych i seksualnych. Warto podkreślić, że wszystkie kręgi odcinka lędźwiowego są powiązane z jelitem grubym, co symbolicznie odnosi się do procesu przebaczenia, odpuszczania lub trudności z odpuszczeniem.

Kość krzyżowa

Kość krzyżowa jest obszarem związanym z tematami świętości i poświęcenia. Przykładem może być poświęcanie się dla drugiej osoby z obawy przed jej utratą. Może temu towarzyszyć poczucie odsunięcia na bok lub utraty własnego miejsca. Pojawia się tu pytanie: dla kogo się poświęcasz?

W tym obszarze mogą również zapisywać się historie przekraczania granic w sferze intymnej.

 Kość guziczna

Kość guziczna jest traktowana jako pozostałość „ogona”, czyli struktury symbolicznie związanej z:
• pierwotnym instynktem przetrwania,
• reakcją walki lub ucieczki,
• podstawowym poczuciem bezpieczeństwa w świecie.

 Kolejny poziom pracy — analiza konkretnej kości

Pierwszym kręgiem odcinka szyjnego jest krąg C1 — dźwigacz (łac. atlas), który podtrzymuje czaszkę i umożliwia jej ruchomość.

Krąg C1 pozwala na wykonywanie ruchu potakiwania. Blokada na poziomie tego kręgu może symbolicznie oznaczać:
• „tak”, którego nie chcę wypowiedzieć, lub „nie”, którego nie mogę wyrazić,
• niemożność wyrażenia własnego zdania lub podjęcia decyzji,
• konflikt etyczny związany z posłuszeństwem lub nieposłuszeństwem.

Atlas był jednym z tytanów w mitologii greckiej. Po przegranej wojnie tytanów z bogami olimpijskimi został skazany przez Zeusa na wieczne dźwiganie sklepienia niebieskiego na swoich barkach. Stał się symbolem ogromnej siły, wytrwałości oraz niesienia wielkiego ciężaru i odpowiedzialności. W tym kontekście pytanie skierowane do osoby doświadczającej dolegliwości w obszarze tego kręgu brzmi:
Jaki ciężar dźwigasz?

Opis powyższego (jednego) kręgu to jedynie przykład i zarys sposobu, w jaki można patrzeć na ciało oraz odczytywać zapisane w nim informacje. Pokazuje to kierunek pracy, ale nie oddaje złożoności całego procesu. W praktyce kręgosłup funkcjonuje jako spójna całość – każdy krąg pozostaje w relacji z pozostałymi dlatego praca z dolegliwościami tego obszaru wymaga szerszej perspektywy i uwzględnienia wzajemnych powiązań między jego odcinkami i korespondującymi organami (jeśli dotyczy).

Kręgosłup, jako centralna oś ciała, odzwierciedla nie tylko naszą strukturę fizyczną, lecz także wewnętrzne poczucie stabilności oraz bycie oparciem dla siebie samego. Uważne wsłuchanie się w jego przekaz może być zaproszeniem do głębszego kontaktu ze sobą oraz do odnalezienia równowagi pomiędzy tym, co niesiemy, a tym, co jesteśmy gotowi świadomie uwolnić.

 z intencją uwalniających odkryć,

Małgorzata