Psychobiologiczne spojrzenie na zdrowie oferuje poznanie przyczyn chorób oraz niechcianych zachowań, bazując na tym, że objawy pojawiające się w ciele i psychice nie są przypadkowe, lecz mają swoje konkretne naturalne i emocjonalne uwarunkowania. Jej celem jest zrozumienie głębszego sensu reakcji organizmu oraz odkrycie mechanizmów, które stoją za określonymi procesami zdrowotnymi i psychologicznymi.

W tym ujęciu choroba postrzegana jest jako biologiczna odpowiedź organizmu na przeżyty stres lub konflikt, który przekracza możliwości adaptacyjne danej osoby pod wpływem konkretnych okoliczności. Objaw somatyczny nie jest traktowany jako błąd organizmu, lecz jako wyraz jego zdolności do przystosowania się i przetrwania w obliczu trudnej lub ekstremalnej sytuacji.

Kluczowe znaczenie w tym procesie ma nie samo wydarzenie, lecz indywidualne odczucie i towarzyszące emocje. Sposób, w jaki dana osoba przeżywa i interpretuje wydarzenie jest czynnikiem wywołującym określoną reakcję organizmu. Ta sama sytuacja zewnętrzna może wywołać zupełnie odmienne reakcje u różnych osób, ponieważ każda z nich posiada własną historię doświadczeń, ukształtowaną przez przeżycia osobiste, środowisko, relacje oraz zapisane w pamięci biologicznej wzorce adaptacyjne. Człowiek nie rodzi się jako niezapisana karta, lecz przychodzi na świat z określonym potencjałem oraz zapisem informacji zawartych w materiale genetycznym i biologicznym. 

 W niektórych przypadkach istotne znaczenie mogą mieć również doświadczenia wcześniejszych pokoleń. Nierozwiązane konflikty, silne przeżycia emocjonalne czy traumy rodowe mogą pozostawić ślad w systemie rodzinnym i znajdować swoje odzwierciedlenie w kolejnych pokoleniach. Informacje te mogą być zapisane na poziomie biologicznym i przejawiać się w określonych reakcjach, schematach zachowań lub predyspozycjach zdrowotnych, nawet jeśli nie są dostępne na poziomie świadomym.